یک جریان و بی‌نهایت سوال!

 به این دلیل که بعضی رفتار‌های چهره‌های پایداری یا نزدیک به پایداری پاسخ‌های نامعمول را به ذهن متبادر می‌کند. آمار‌های منتشر شده از وضعیت سخت اقتصادی حکایت دارد و ادامه تحریم ظالمانه اجازه تنفس به اقتصاد نمی‌دهد. در صورتی که تحریم‌ها ادامه داشته باشد، بازگشت درآمد‌های ناشی از صادرات به سختی صورت می‌گیرد و کسانی برای دور زدن تحریم‌های بانکی، وارد میدان می‌شوند و متاسفانه تاکنون تجربه خوبی از دخالت افراد در این موضوع حساس به دست نیامده است. در صورتی که توافق با آمریکا نهایی شود، با باز شدن زنجیر تحریم از پای کشور، بازگشت درآمد‌های صادراتی به کشور روال روشنی خواهد داشت و بی‌تردید موجب کاهش فساد و از دست رفتن سرمایه‌های کشور خواهد بود. 

اسرائیل در شوک!

در سوی دیگر رژیم صهیونیستی به شکل‌های مختلفی مخالفت با هرگونه توافق بین ایران و آمریکا را ابراز کرده و کارشکنی‌های آشکار و پنهان، به روشنی نشان می‌دهد که برای بهم زدن مذاکرات حاضر است هر کاری انجام دهد. نبیه عواضه کارشناس عرب مسائل رژیم صهیونیستی در برنامه «العین الاسرائیلیه» درباره تبعات امضای یادداشت تفاهم بین ایران و آمریکا بر اسرائیل اظهار داشت: رژیم صهیونیستی هنوز در شوک ناشی از این توافق و یادداشت تفاهم بسر می‌برد و از آن می‌ترسد که این فرآیند ادامه یافته و به توافق نهایی بینجامد. پیش از این جی. دی ونس گفته بود: «فکر می‌کنم اساسا ایالات متحده منافع خود را دارد. ما همچنین منافع مشترکی داریم، اما گاهی در برخی موضوعات اختلاف نظر خواهیم داشت و فکر می‌کنم این کاملاً منطقی است». حرف ونس اشاره به نگرانی رژیم صهیونیستی از به سرانجام رسیدن مذاکرات است. زمانی که تفاهم اولیه بین ایران و آمریکا به امضا رسیده بود، روزنامه یدیعوت آحارونوت نوشت: «نتانیاهو انتظار داشت با بمباران شدید بیروت به فروپاشی مذاکرات منجر شود». تلاش رژیم صهیونیستی برای بهم زدن تفاهم اولیه بین ایران و آمریکا در حالی صورت می‌گرفت که تقریبا تمام کشور‌های جهان از کاهش تنش استقبال کرده بودند و امیدواری برای رسیدن به نقطه تعادل بیشتر شده بود. با وجود چنین مجموعه‌ای از واکنش‌های مثبت در برابر واکنش شدید رژیم صهیونیستی انتظار می‌رفت تمام جریان‌های داخلی کشور از ادامه مسیر مذاکرات حمایت کنند. چنین نشد و پایداری‌ها از همان ابتدا خرج خود را از دیگر جریان‌های سیاسی جدا کرده و توپخانه خود را برای توقف یا اثرگذاری بر روند مذاکرات، فعال کردند و در این راه ابایی از کوبیدن اعضای تیم مذاکره‌کننده هم نداشتند. 

فایده دانایی

تجمعات شبانه که به قصد حمایت مردم از میدان شکل گرفته بود، به محلی برای اظهار نظر سیاسی پایداری‌ها تبدیل شد. حضور منان رئیسی و اظهارات عجیب او درباره فرماندهان نظامی که به تفاهمنامه اولیه رای مثبت داده بودند، نشان داد که حضور محمود نبویان در شبکه خبر و واکنش‌های بعد از آن، برای منان رئیسی و احتمالا دیگر چهره‌های پایداری تجربه‌ای روشنگر نبوده است. رفتار‌هایی از این دست بار‌ها و بار‌ها از سوی پایداری‌ها سر زده و واکنش‌های بعد از آن کوچکترین تغییری در این رفتار‌ها ایجاد نکرده است. چندی پیش امیرحسین ثابتی با حضور در نشستی به نام خیابان انقلاب اظهار داشت: «پس از خروج آمریکا از برجام، تصمیم قطعی شعام و امام شهید ما این بوده؛ آقای رئیس‌جمهور اعلام کنند که ما نیز از برجام خارج شده‌ایم، اما آقای روحانی مقابل دوربین آمدند و گفتند که از برجام خارج نمی‌شویم». ثابتی این سخنان را در حضور جمعیت حاضر در تجمع شبانه به زبان می‌آورد. در عین حال خوشبختانه فضای مجازی محل ذخیره اطلاعات است و مجموعه سخنان رهبر شهید که به مناسبت‌های مختلف بیان کرده‌اند در سایت ایشان موجود است. رجوع به سخنان ایشان در دیدار با اعضای دولت آقای روحانی در شهریور ۹۷ و به مناسبت هفته دولت، جهت اصلی سیاست ایران در مقابل بدعهدی آمریکا در خروج از برجام را به روشن‌ترین وجه ترسیم می‌کنند. حال به سوال‌های قبل باید این سوال اختصاصی را اضافه کرد: آیا امیرحسین ثابتی سخنان رهبر شهید را نشنیده است؟ رهبر انقلاب با صراحت اظهار می‌کنند: «[برجام]وسیله‌ای برای حفظ منافع ملّی ما است. اگر چنانچه یک روزی به این نتیجه رسیدید که برجام نمی‌تواند منافع ملی را تأمین بکند، برجام را بگذارید کنار، یعنی هیچ اهمیتی ندارد؛ ببینید منافع ملی چه اقتضاء می‌کند». از امیرحسین ثابتی باید سوال کرد که آیا روایتی که او از واکنش ایران به برجام ارائه می‌دهد، با سخنان رهبر شهید سازگار است؟ آیا اساسا امکان دارد در شرایطی که رهبر انقلاب بر تمام ارکان کشور تسلط دارد، رئیس‌جمهور در فقره‌ای به اهمیت برجام، ماندن در آن یا خروج از آن، به تنهایی تصمیم بگیرد؟ چرا ثابتی وقتی می‌داند ماجرا چنین نیست، این حرف را می‌زند؟ چرا منان رئیسی وقتی می‌داند طرح موضوعات درونی شعام نمی‌تواند چنین آسان و بی‌هزینه باشد، سخنانی را بر زبان می‌آورد که ضربه به منافع ملی و موجب خفیف شدن شورای عالی امنیت ملی است... از اینها گذشته چرا نبویان در پخش مستقیم شبکه خبر آن اطلاعات را فاش کرد؟ اگر دانش و دانایی به سطح عمل و گفتار نرسد، چه فایده‌ای دارد؟